Pożegnanie majora Stanisława Milczyńskiego 'Gryfa’

21 maja 2016 r. na Cmentarzu Powstańców Warszawy w Powsinie odbył się pogrzeb mjr. Stanisława Milczyńskiego ps. ,,Gryf’, Powstańca Warszawskiego, dowódcy batalionu ,,Krawiec’, rejonu V ,,Gątyń’.

Związek Oficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej reprezentował wiceprezes ZG – Marcin Łada.

Za swoje działania bojowe mjr Stanisław Milczyński odznaczony został m.in. Orderem Virtuti Militari V kl. (4.10.1947), Krzyżem Walecznych (trzykrotnie), Złotym Krzyżem Zasługi, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem Armii Krajowej, Warszawskim Krzyżem Powstańczym i Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 i innymi odznaczeniami.

Mjr Milczyński zmarł 26 stycznia 2016 r. w Toronto, w testamencie napisał, że chce spocząć wśród swoich towarzyszy broni. Rodzina spełniła jego wolę. Msza św. pogrzebowa odbyła się w parafii św. Elżbiety w Powsinie, po czym urna
z prochami w asyście kompanii reprezentacyjnej została przetransportowana na Cmentarz Powstańczy.

W kondukcie pogrzebowym oprócz rodziny wzięło udział wielu przedstawicieli środowisk patriotycznych. MON reprezentował Michał Wiater – zastępca dyrektora Departamentu Komunikacji Społecznej, Krąg Pamięci Narodowej – poseł Andrzej Melak. Obecni byli także kombatanci AK z por Zofią Olbrysz i przyjaciele „Gryfa”. Kibice Legii także pożegnali bohatera, wznosząc piękny transparent i odpalając race.

Na cmentarzu kompania honorowa oddała salwę, mowy pogrzebowe wygłosili m.in. poseł Andrzej Melak i Michał Wiater, który odczytał list od Ministra Obrony Narodowej.

Wiceprezes ZG ZOR RP zapalił znicz pamięci, oddając hołd zmarłemu.

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………..

Stanisław Milczyński urodził się 4 kwietnia 1918 w Poznaniu. w 1939 r. ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Ostrowi-Komorowie. Brał udział w kampanii wrześniowej. W składzie Armii Poznań bronił Warszawy aż do jej kapitulacji. Trafił do niewoli niemieckiej z której zbiegł.

Działał w Związku Walki Zbrojnej, w Służbie Zwycięstwu Polski i W Narodowej Organizacji Wojskowej. W 1943 roku przyjechał do Warszawy i przyłączył się do konspiracji. Wchodził w skład V Rejonu VII Obwodu AK ’ Obroża’. Był dowódcą oddziału dywersji bojowej „Kedywu”, przeprowadził wiele udanych akcji bojowych. M.in. zlikwidował Wilhelma Bujnisa, zastępcę komendanta żandarmerii niemieckiej. Walczył w Powstaniu Warszawskim jako dowódca Kompanii Krawiec na Mokotowie. Dwukrotnie ranny został ewakuowany kanałami do Śródmieścia. Następnie więziony w Stalagu w Mühlbergu. Po wyzwoleniu z obozu wstąpił do Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Początkowo mieszkał w Londynie. W czerwcu 1953 roku wyemigrował do Kanady. Czynnie działał w organizacjach kombatanckich. Aktywnie brał udział w działalności polskiej emigracji. Zmarł 26 stycznia 2016 w Toronto w Kanadzie w wieku
97 lat. Cześć Jego Pamięci!

M.Ł.

Fot. Karolina Gwarek