Członkowie Okręgu Lubelskiego ZOR RP wzięli udział w obchodach 106. rocznicy bitwy pod Komarowem (Woj. Lubelskie)

W dniach 29-30 sierpnia 2026 r., w Wolicy Śniatyckiej (Woj. Lubelskie), odbywały się obchody 106. rocznicy zwycięskiej bitwy pod Komarowem, w których uczestniczyli przedstawiciele Okręgu Lubelskiego Związku Oficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej.

Okręg Lubelski ZOR RP reprezentowali: mjr w st. spocz. Janusz Rzepka – prezes Okręgu oraz ppłk w rez. Jerzy Łuszczykiewicz.

29 sierpnia 2026 r., uroczystość w Miejscu Pamięci w Wolicy Śniatyckiej, rozpoczął koncert pieśni patriotycznych i wojskowych w wykonaniu Orkiestry Wojskowej z Lublina pod batutą mjr. Pawła Kołodzieja – kapelmistrza.

Następnie Wójt Gminy Komarów-Osada Wiesława Sieńkowska powitała uczestników. W swoim wystąpieniu nawiązała do bohaterstwa polskich żołnierzy. Podkreśliła ich niezwykłą odwagę, determinację i poświęcenie oraz gotowość do najwyższych ofiar w obronie Ojczyzny. Zwróciła również uwagę na ogromne znaczenie pielęgnowania pamięci o wydarzeniach i bohaterach, którzy swoją postawą zapisali chlubną kartę w historii Polski.

Podniosłym momentem uroczystości była wspólna modlitwa w intencji żołnierzy poległych w bitwie oraz apel pamięci. Po salwie honorowej uczestnicy uroczystości oddali hołd bohaterom odpalając biało-czerwone race dymne. Następnie delegacje złożyły wieńce i kwiaty na mogiłach poległych w Bitwie pod Komarowem.Wyjątkową oprawę obchodów stanowił spektakl jeździecki przygotowany przez grupę La Pattat Horse Show.

Główne uroczystości odbyły się w Wolicy Śniatyckiej 30 sierpnia 2026 r. Rozpoczęła je polowa msza św., po której odbył się uroczysty apel z ceremoniałem wojskowym. Jednym z najbardziej wyczekiwanych punktów programu były pokazy kawaleryjskie oraz inscenizacja epizodów bitwy pod Komarowem, przypominająca uczestnikom wydarzenia sprzed 106 lat.

XXX

Na przełomie sierpnia i września 1920 r. doszło do największej bitwy kawaleryjskiej pod Komarowem na przedpolach Zamościa. Starły się tam wojska wchodzące w skład 3. Armii gen. Władysława Sikorskiego i rosyjskiej 1. Armii Konnej Siemiona Budionnego. Główny udział w bitwie ze strony polskiej miała 1. Dywizja Jazdy dowodzona przez płk. Juliusza Rómmla. Rosjanie nie wytrzymali naporu polskiej kawalerii i w rezultacie pod Wolicą Śniatycką zostały rozbite 11 i 4 Dywizja Kawalerii nieprzyjaciela, a 1 Armia Konna rozpoczęła odwrót w kierunku wschodnim. Pod Komarowem, a następnie w bitwie pod Hrubieszowem 1. Armia Konna została tak osłabiona, że do końca wojny polsko-rosyjskiej 1920 r. nie odegrała już żadnej znaczącej roli. Bitwa pod Komarowem stanowi jedną z najchlubniejszych kart historii kawalerii polskiej. Tekst: Janusz RzepkaFoto: Tomasz Piekaś